Wie is IvankaIvanka

Relatiestatus getrouwd
Raakt geïnspireerd door reizen en mensen ontmoeten en te luisteren naar hun verhalen
Hiv sinds 2010
Waarom zij meedoet? ‘Ik wil een stem zijn voor die mensen met hiv die niet open durven, kunnen of willen zijn.’
Levensmotto ‘Sometimes you find yourself in the middle of nowhere, and sometimes, in the middle of nowhere, you find yourself.’

IVANKA* ‘Mijn familie weet niet dat ik hiv heb. We zijn bang dat ze mijn partner van alles de schuld zullen geven. Ik vrees ook dat andere mensen met een beschuldigende vinger naar ze gaan wijzen. Een andere reden waarom we het niet delen is dat we hiv privé en intiem vinden. Dat deel je niet met iedereen, maar alleen met mensen die je vertrouwt en waarvan je houdt.

Veel mensen met hiv zijn daarover niet open, behalve naar enkele personen in hun directe omgeving. Sommigen vinden het niet nodig om iedereen te vertellen dat ze hiv hebben. Anderen schamen zich en vrezen negatieve reacties als dit bekend wordt, bijvoorbeeld bij hun werkgever, collega’s en familie. Hoewel er tegenwoordig -dankzij een effectieve behandeling- prima met hiv valt te leven, is er nog veel stigma en onwetendheid rondom hiv.

Ivan's verhaalIvan's verhaal

Ivanka* kwam acht jaar geleden naar Nederland vanuit Oost-Europa. Vijf jaar geleden hoorde ze dat ze hiv heeft, gekregen van haar man, van wie ze nog zielsveel houdt.

Ivanka* ‘Mijn partner werd ziek en eerst wisten we niet wat hij had. We maakten ons veel zorgen, maar de dokters hadden geen idee. Op een gegeven moment ging ik zelf zoeken op internet. Ik maakte een lijst van zijn symptomen en dacht: dit lijkt op hiv. Ik heb het hem zelfs gevraagd: is het mogelijk dat je hiv hebt? Hij ontkende dit en ik geloofde hem. Na een lange tijd was er een dokter die zei dat het misschien toch hiv was. Hij werd getest en toen bleek het inderdaad hiv te zijn. Ik wist meteen dat ik het ook had.

In die tijd was ik zelf nog herstellende van kanker en erg zwak en kwetsbaar. Ik had geen tijd om het te verwerken, omdat ik van de ene ziekte naar de andere ging. Ik heb veel met mezelf geworsteld in die tijd en was erg kwaad op mijn man dat hij ons beiden in zo’n moeilijke situatie had gebracht. Maar het was voor hem ook een enorme klap om eerst zelf te horen dat hij hiv heeft en daarna dat ik het ook heb. Als ik in zijn schoenen zou staan, zou ik me verschrikkelijk hebben gevoeld.

Hij heeft me niet in de steek gelaten toen ik kanker had en hij me op mijn slechtst zag. Ik kan me geen leven zonder hem voorstellen. Wij hebben onze issues van tijd tot tijd, maar welk stel heeft dat niet? Een ding is zeker: we houden ontzettend veel van elkaar.

Niet veel mensen weten dat ik hiv heb. Alleen de familie van mijn echtgenoot weet het. Die moesten het wel weten, want hij was er slecht aan toe en we waren bang dat hij zou sterven aan de gevolgen van aids.

In mijn vaderland is het taboe rondom hiv heel groot. Niemand zal je nog een hand geven als ze weten dat je het hebt. Mijn familie weet niet dat ik hiv heb. We zijn bang dat ze mijn partner van alles de schuld zullen geven. Ik vrees ook dat andere mensen met de beschuldigende vinger naar hen gaan wijzen. Ze zullen geïsoleerd raken en niet meer worden geaccepteerd.

Een andere reden waarom we het niet delen met anderen is dat wij hiv privé en intiem vinden. Dat deel je niet met iedereen, maar enkel met mensen die je vertrouwt en waar je van houdt.

De schoenen die ik vandaag draag, zijn heel belangrijk voor mij. Ik was nog erg ziek van de kanker toen mijn dokter zei dat hij slecht nieuws had. Er waren geen behandelopties meer en hij zei dat ik nog maar een paar maanden te leven had. Ik was hierdoor erg overstuur en dacht: als ik toch doodga, doe dat dan maar vannacht. Toen ik de volgende ochtend wakker werd, zag ik vanuit mijn ziekenhuisraam dat alles wit was. Is dit de laatste sneeuw die ik nog zou zien? Ik sprak mezelf toe: nee, je krijgt je leven weer terug!

Een lange, pijnlijke periode van revalidatie begon. Op de dag van mijn vertrek had ik een prachtige jurk aangetrokken en was mooi opgemaakt. Ik had deze schoenen aan, die ik net nieuw had gekocht. De revalidatiearts nam afscheid van me en zei: “Dit is de vrouw die ik altijd wilde zien”. Vanaf die dag draag ik bij elke moeilijke uitdaging in mijn leven altijd deze schoenen.’

Meer lezen over Ivanka*?

Lees dan ook het interview in hello gorgeous #13

* De naam Ivanka is gefingeerd.

Hiv anno nu