Wie is AnneAnne

Relatiestatus getrouwd
Kinderen heeft twee kinderen, een jongen (6) en een meisje (5)
Werkt als seksuele voorlichter op scholen
Raakt geïnspireerd door de tattoo van het aids lintje dat ze onlangs heeft laten zetten
Hiv sinds 2006
Waarom zij meedoet? ‘Ik ken veel mensen met hiv die nog steeds met het geheim leven en daardoor een zware last meedragen. Ik gun iedereen de vrijheid en openheid’
Levensmotto ‘Niets is onmogelijk’

ANNE ‘Het eerste dat ik mezelf afvroeg toen ik hiv bleek te hebben, was of ik nog wel kinderen kon krijgen. Mijn dokter zei dat dit geen probleem hoefde te zijn. Ik heb nu twee kinderen, die allebei geen hiv hebben.’

Meer over Anne lees je in hello gorgeous #4 (zomer 2013)

Er worden nauwelijks nog kinderen met hiv geboren in Nederland. Dit komt omdat hier alle zwangere vrouwen op hiv worden getest. Mocht de moeder hiv hebben, dan krijgt ze hiv-medicatie, waardoor haar kind niet met het virus wordt geboren.

Anne en GertieAnne en Gertie

Gertie (54) is de moeder van Anne (27) die op zestienjarige leeftijd te horen kreeg dat ze hiv heeft. Gertie steunt haar dochter door dik en dun en samen vechten ze tegen het taboe dat helaas nog steeds op hiv rust.

Anne ‘Toen ik de diagnose kreeg, dacht ik dat de wereld verging. Ik was ervan overtuigd dat ik binnen een paar jaar dood zou zijn. Later ben ik gaan nadenken over wat hiv is en hoe het verder zou gaan met mijn leven. Dan komen vragen als: kan ik er oud mee worden, hoe zit het met de medicijnen en kan ik nog kinderen krijgen. Ik was jong, zestien, maar wist al dat ik heel graag kinderen wilde.

De eerste klap kwam toen ik de uitslag van de hiv-test van mijn toenmalige vriend hoorde. Er is een incubatietijd van drie maanden voordat antistoffen in je bloed kan worden aangetoond. Ik heb moeten wachten voordat er vastgesteld kon worden of ik het ook had. Iedere maand liet ik me testen en de eerste twee uitkomsten waren negatief. En toen kwam de derde maand en kreeg ik toch de diagnose hiv. Ik kan me daar heel weinig van herinneren.’

Gertie ‘Papa en ik gingen met je mee naar de GGD voor de uitslag…. ‘

Anne ‘Dat kan ik me dus niet meer herinneren, dat jullie zijn meegegaan.’

Gertie ‘Die eerste twee uitslagen kreeg je telefonisch door. Voor de derde moesten we naar de GGD en dan weet je natuurlijk al hoe laat het is. Je komt in een slechte film terecht. Heel onwerkelijk was het.’

Anne ‘Het enige dat ik me van het gesprek kan herinneren is dat de verpleegkundige de hele tijd met een paperclip zat te spelen. Zo nerveus was hij om mij de uitslag te geven.’

Gertie ‘Ik wist er ook niet veel van. Met alle respect, maar ik dacht dat het vooral in de homoscene en in Afrika voorkwam. Alles is toen in een stroomversnelling gekomen. Je werd meteen doorverwezen naar het ziekenhuis in Maastricht. Je kunt niet eens wennen aan het idee dat je dochter hiv heeft. Waar ik veel moeite mee heb gehad, was de boodschap dat het maar beter was om het aan niemand te vertellen. Je kind is geïnfecteerd met een virus waarvan je niet weet wat het allemaal doet en dan mag je er niet over praten.’

Anne ‘Ik heb natuurlijk ook wel even tijd nodig gehad om het voor mezelf een plek te geven. Ik had twee opties; ik kan in een hoekje gaan zitten huilen of ik kan wat maken van mijn leven en misschien ook nog andere mensen helpen. Ik vond dat laatste beter bij mij passen.’

Gertie ‘Ik voelde vrij snel aan wat jij wilde en moest hier iets mee. Ik vertel het aan ouders die ook puberkinderen hebben, om ze te informeren. Om ze te zeggen: “luister, hiv is niet zo ver weg als jullie denken”. Ik weet niet waar die drang om er iets mee te doen vandaan komt, maar het helpt om het te verwerken.’

Anne ‘Mijn man wist al voordat we een relatie kregen dat ik hiv heb. Hij reageerde er erg goed op en wist waar hij aan begon. We wilden vroeg kinderen krijgen. Ik heb namelijk best last van vermoeidheid. Ik dacht als dat virus straks sterker wordt en mijn afweer zwakker dan kan mijn lichaam een zwangerschap niet meer aan. Ik ben nu tien jaar verder en kerngezond, maar dat wist ik toen niet.’

Gertie ‘Wij begrepen het wel, maar moesten ons verwachtingspatroon aanpassen. Normaal is het verliefd, verloofd, getrouwd en pas na een tijdje kinderen. Dat is versneld gegaan, maar daar groei je in mee. Af en toe was het vreemd dat je zo jong al moeder werd.’

Anne ‘En jij oma voor je vijftigste!’

Meer lezen over Anne en Gertie?

Lees dan ook hun interview in hello gorgeous #13